Πρωί 28ης Οκτωβρίου 1940

"Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουσιν από της 05:30 ώρας της σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της Ελληνοαλβανικής Μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους."

Τα δωρικά σε λιτότητα τούτα λόγια καλούσαν κάμποσα χρόνια πριν, τα νιάτα της πατρίδας μας να υπερασπιστούν τη λευτεριά μας!
Εικοσάχρονα ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ, γεμάτα όνειρα και φιλοδοξίες! Mε σχέδια για το μέλλον. Παιδιά που δεν πρόλαβαν να χαρούν τον ήλιο της ζωής, ΛΕΒΕΝΤΕΣ, που γέμισαν την καρδιά και την ψυχή τους με αγάπη και χαμογελαστά συμπαρατάχθηκαν στον υπέρ πάντων ΑΓΏΝΑ!

Δεν πήγαν να σκοτωθούν! Μα για να πολεμήσουν για την ΠΑΤΡΙΔΑ! Για μας πήγαν….

Δεν πήγαν για να πεθάνουν! Μα για να ζήσουν ΕΛΕΥθΕΡΑ!! Για εμάς που ζούμε τώρα πήγαν…

Δεν πήγαν να ΔΟΞΑΣΤΟΥΝ, γιατί τους βρήκε το βόλι στην καρδία και δεν πρόλαβαν να τη γνωρίσουν! Τη Δόξα! Για να ΔΟΞΑΣΟΥΝ τα παιδιά τους πήγαν!! Για μας πήγαν…

Πέρασαν κάμποσα χρόνια από τότε… Τα παιδιά του πολέμου έχουν πια ξεχαστεί… Το χαμόγελο έχει πια σβήσει από τα χείλη τους… έσβησε κι από τις δικές μας τις μνήμες…

Μοναχά κάποιοι σκόρπιοι τσιμεντένιοι σταυροί στις κορφές κάποιων λόφων, απομεινάρια του τότε, μας θυμίζουν τα νιάτα τους… Κάποιες μαρμαρένιες πέτρες με χαραγμένο το όνομα τους και το «ΕΠΕΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ»” μας θυμίζουν τη θυσία τους!

Σήμερα, εμείς τα παιδιά τους, απολαμβάνουμε τους καρπούς της δικής τους θυσίας…
Όχι μόνο τη λευτεριά που εκείνοι μας χάρισαν αλλά ΚΑΠΟΙΟΙ από εμάς ακόμα κάτι παραπάνω (!!!)

Κάποιοι από εμάς τα παιδία τους, αρπάζουμε ότι μπορούμε από εκείνους που δεν μπορούν…. Κάποιοι άλλοι καταστρέφουμε οτιδήποτε βρεθεί μπροστά μας, ”το δικαιούμαστε”, γιατί έχασε η ομάδα μας!!
Κλείνουμε τους εθνικούς δρόμους γιατί τιμωρήθηκε η ομάδα μας! Παραλύουμε λιμάνια, αεροδρόμια, τρένα, λεωφορεία, ΤΑ ΠΑΝΤΑ, αρκεί να πετύχουμε το ζητούμενο, δηλαδή ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, αδιαφορώντας για το συμφέρον της κοινωνίας μας!!

Κάποιοι από εμάς τα παιδιά τους γινόμαστε πολιτικοί και αρπάζουμε ό,σα μπορούμε περισσότερα!! Φτιάχνουμε νόμους που να προστατεύουν το δικό μας συμφέρον ή το συμφέρον αυτών που μας στηρίζουν...

Δικαστικοί παίρνουν χρήματα για να αθωώσουν εγκληματίες!!

Δημοσιογράφοι παραπληροφορούν, διαμορφώνοντας απόψεις… Άλλες σήμερα και άλλες αύριο(!!!), ανάλογα το κατά που γέρνει το δικό τους συμφέρον…

Δικηγόροι παίρνουν χρήματα για να κάνουν το ίδιο.
Γιατροί ζητούν χρήματα από ανήμπορους πολίτες για να τους βοηθήσουν.
Αστυνομικοί χρηματίζονται για να παραβλέψουν εγκληματικές ή πλημμέλημα πράξεις.

Διοικητικοί παράγοντες εκμεταλλεύονται τη θέση τους για να υπεξαιρέσου όσα μπορούν περισσότερα από το δημόσιο χρήμα!!

Κάποιοι έλληνες, παιδιά των ηρώων του 1940, ενώ δεν έχουν δουλέψει ΠΟΤΕ, κυκλοφορούν με πανάκριβα αυτοκίνητα και ζουν σε χλιδάτες βίλες των νοτίων ή των βορείων προαστίων!!

Πέρασαν χρόνια από το ηρωικό έπος του 1940… όσα από τα χαμογελαστά παιδιά κατάφεραν να γλιτώσουν τότε, τους πήρε ο χρόνος ως τώρα… Μοναχά λίγα ασπρομάλλικα, ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΑ, γεροντάκια απέμειναν στη ζωή. Άνθρωποι φτωχοί, ανήμποροι να αντιδράσουν. Το χαμόγελο έχει σβήσει πια από τα χείλη τους και στη θέση του υπάρχει τώρα μια πίκρα ανείπωτη….

-Μετάνιωσες μπάρμπα, ρώτησα κάποτε ένα χαμογελαστό παλικάρι. «ΟΧΙ παιδί μου ΟΧΙ!», μου απάντησε εκείνο κι ένα ζαφειρένιο δάκρυ κύλησε στο σκαμμένο, από το πέρασμα του χρόνου, πρόσωπο του. «ΟΧΙ παιδί μου ΟΧΙ!», ξανάπε βγάζοντας έναν βαθύ αναστεναγμό.
Σε λίγο θα φύγει από κοντά μας και το τελευταίο χαμογελαστό παλικάρι αφήνοντας μας αυτό για το οποίο πολέμησαν, ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΜΑΣ, αλλά και αυτό που εμείς οι νεώτεροι αποκτήσαμε μόνοι μας, την ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΤΗΤΑ!

Σταδιονίκης